Archief | november, 2017

An, An en An hadden een plan

16 Nov

En nee, dat plan was niet om een nieuwe meidengroep te beginnen! Dat wilden we jullie niet aandoen.

20171111-105126-StCo

An, An en ik, wij hebben, naast onze voornamen nog wel meer gemeenschappelijk. We zijn drie naaiblogsters, zonenmama’s, wonen niet al te ver uit elkaar en zijn alle drie enthousiaste klanten bij Madeline de stoffenmadam.  En daar begon ons plan. Want een goede maand geleden kregen we bijna gelijktijdig een crush op de nieuw binnengekomen velvet stoffen.

Velvet, overal aanwezig in het modebeeld. Bij mij riep het vooral de herinnering op aan een bordeauxrood topje dat ik droeg met oudjaar, ergens in de jaren ’90. Niet direct mijn meest flatterende outfit. Die hele velvet-revival ging ik dus mooi aan mij voorbij laten gaan.

Tot ik bij Madeline deze gebloemde velvet zag. Zacht, niet te glimmend, prachtig van print, luxueus, een heerlijk mooie kwaliteit. Verloren. Ik was verloren!

20171111-103104-StCo

Ik had nog niet direct een patroon in gedachten en stelde mijn aankoop dus nog even uit. Dat had ik beter niet gedaan, want de blauwe flower velvet was in geen tijd uitverkocht. Gelukkig bestelde Nancy de zwarte variant. Dat werd de mijne!

Nononsonsmom An had de blauwe wel meteen gekocht. Maar ook zij had nog geen patroon gekozen. Gelukkig hadden wij onze derde An! Die kocht een andere blauwe bloemenvelvet en vertelde erbij dat ze de Solange uit La Maison Victor zou maken.
Ik had dat patroon ook al goedgekeurd en zo besloot ook de laatste An om voor een Solange te gaan.

Drie An’nen, drie keer velvet, drie keer een Solange, … dat konden we niet zomaar laten passeren. Dus planden we een date. Voor een heuse fotoshoot!
Steven, de man van Krullenbol An, is hobbyfotograaf en wilde ons in onze velvetjurkjes vastleggen op beeld.

20171111-101547-StCo

We spraken af om wat te paraderen op het Paradeplein in Lier, trotseerden de regen en de koude en hadden vooral héél veel plezier.  Steven zorgde voor mooie plaatjes en wij lachten en showden.
An’nen, Steven, wat mij betreft, is dit voor herhaling vatbaar!

20171111-101636-StCo

20171111-105249-StCo

Nog kort wat informatie over mijn kleedje. Ik verlengde het patroon een heel stuk (ik denk meer dan 10 cm). Een kleedje tot aan de knie, is meer flatterend voor mij.
De borstnepen werden wat lager gelegd.
En de afwerking met biais aan de hals werd vervangen door een boord uit de stof zelf, in schuindraad geknipt.
De mouwen werden verlengd tot een 3/4de mouw.
De zakken liet ik weg om onflatterende bobbels te voorkomen en de rits werd ook weggelaten. Die is nergens voor nodig.
Ik besloot om een riem te maken bij het kleedje en vind dat eigenlijk heel leuk staan. De velvet valt vloeiend genoeg om licht te ‘bloezen’ over de riem. Ook zonder riem ben ik heel content, maar ik vergat om hem ook eens uit te doen voor de foto’s.

20171111-103132-StCo

De stof is een zaligheid om te dragen! Zo zacht. Het kleedje geeft mij een luxueus gevoel. Velvet is glad en doet een beetje zijn eigen goesting. Toch vond ik de stof redelijk gemakkelijk te verwerken. Ik naaide alles met mijn gewone machine, geen overlock, gebruikte het ingebouwde boventransport (Leve Pfaff!) en naaide met steeklengte 3, iets groter dan een gewone steek dus.

Zo, een lange uitleg! Terwijl ik gewoon wil zeggen: ‘Kijk eens wat een toffe kleedjes wij maakten!’

An en An: dat was een strak plan! X

20171111-101620-StCo

Meer foto’s bij beide An’nen: Nononsonsmoms, Krullenbolblog.

Stof: velvet, Madeline de stoffenmadam
Patroon: Solange, La Maison Victor, editie 4 (juli/augustus 2017)
Fotograaf: Steven Corsmit

Stories without endings #bis

11 Nov

20171031_Bomber Jack_Lotte Martens_0382_low

Lotte Martens schrijft al even aan haar verhaal. Een verhaal waarbij ik op een mooie zomerdag, samen met een aantal andere bloggers, een kijkje achter de schermen mocht nemen.

Dat het hoofdpersonage in dit verhaal een zeer gedreven en gepassioneerd persoon is, werd toen nog maar eens bevestigd. Vele hartjes voor haar passie en gedrevenheid!

Het Lotte Martens verhaal heeft vele hoofdstukken. Met Beaufort begon ze onlangs aan een nieuw, maar o zo mooi, avontuur.

Waar ik over ga vertellen (of beter: fotospammen), is haar nieuwste collectie: Stories without endings. Stoffen die geïnspireerd werden door gedichten, verhalen, door de literatuur. Verhalen zonder einde, want dat einde mogen wij verzinnen. De veelzijdigheid van de stoffen is immers eindeloos.

Ik kreeg een mooie scuba (Ajuga scuba light black) om te verwerken. Nooit eerder verwerkte ik scuba, maar o, wat is deze stof heerlijk om mee te naaien. Mijn tornmesje werd verwaarloosd in dit maakproces. En of ik dat erg vond,… 🙂

Het lijkt bijna een traditie. Maar ook dit keer maakte ik een bomberjas voor Fien. Ik vind ze niet alleen heerlijk om te maken, jasjes zijn ook gewoon zo dankbaar. Ze komen heel vaak uit de kast, en telkens toveren ze een brede, gelukzalige lach op mijn gezicht.

20171031_Bomber Jack_Lotte Martens_0386_low

20171031_Bomber Jack_Lotte Martens_0271_low

20171031_Bomber Jack_Lotte Martens_0365_low

Ik voerde de bomber met een zachte, zwarte french terry. Het beleg knipte ik in scuba en werkte ik af met zilveren paspel. Jammer dat ik daar geen foto van trok.

20171031_Bomber Jack_Lotte Martens_0348_low

20171031_Bomber Jack_Lotte Martens_0337_low

Een lijst met verkooppunten van Lotte Martens stoffen vind je hier.

Patroon: Kleinbus – Ottobre 3/2016 met enkele kleine aanpassingen
Stof: 1 paneel Ajuga scuba light black/ 60 cm uni scuba black – Lotte Martens

Stories without endings

4 Nov

stof

“Stories without endings”. De titel van de prachtige nieuwe collectie stoffen van Lotte Martens.
Stoffen geïnspireerd door literatuur, door gedichten, stoffen die een verhaal vertellen… Geen vast verhaal, maar één dat jij zelf schrijft. Stoffen die verwonderen, inspireren, doen dromen, doen creëren…  Geen sprookje met een vast “en ze leefden nog lang en gelukkig”, maar stories die nooit eindigen, die blijven verwonderen en inspireren.

“Laat jouw magie zijn werk doen met onze stoffen,” dat is wat Lotte vraagt.

Het lijkt een hele uitdaging, maar eerlijk: de stoffen zijn zo mooi, dat er automatisch magie ontstaat wanneer je ze verwerkt.

IMG_7534

Voor de foto’s trokken mijn zus en ik naar de Kesselse Heide, een prachtig domein, niet ver hier vandaan. Een omgeving die tot de verbeelding spreekt. Dat past bij een stof die tot de verbeelding spreekt.

Met de geboorte van mijn petekindje Nora, begon er dit jaar een nieuw verhaal, één waarvan we het begin al kennen, maar dat verder alleen nog maar doet dromen en verwonderen. Ik wou Nora er dus graag bij op deze foto’s.

IMG_7570.JPG

IMG_7565

Voor het kleedje tekende ik zelf een patroon. Ik kocht onlangs een kleedje op de rommelmarkt en vond dat model zo leuk, dat ik het overnam.
Het is een eenvoudig A-lijn model, met een tunnel binnenin, over de helft van de taille. Door een knoopsgat vooraan en achteraan, komt het koordje uit de tunnel te voorschijn. Het is aan de buitenkant zichtbaar over de andere helft van de taille en wordt dan geknoopt.

De stof van het oorspronkelijke kleedje is wat dunner dan deze Aronia, waardoor de mouwen wat strakker zitten dan bedoeld. Dat zou ik bij een volgende versie nog aanpassen.

Voor- en achterpand werden geknipt uit de onbedrukte Aronia blue. De mouwen werden geknipt uit de bedrukte Sparkle Aronia Kousa blue.

IMG_7731.JPG

IMG_7560.JPG

IMG_7554.JPG

IMG_7577

IMG_7709

Nora en ik, wij schrijven verder aan ons verhaal…
Ben jij klaar om je eigen dromen waar te maken met deze stof? Of met een ander pareltje uit de collectie?

Volg Lotte Martens op Facebook of Instagram voor nog meer inspiratie.
Een lijst met verkooppunten vind je hier. (De Aronia stof heeft wat vertraging, maar houd de verkooppunten in de gaten, want ze is reeds in het land!)

Stof: Aronia blue (130 cm) + Sparkle Aronia Kousa Blue (1 paneel), Lotte Martens
Patroon: eigen patroon